notes – Page 2

The Quiet Language of Love

I write. Not to impress. Not for fun. I write because I often don’t know how to say the things I carry in my heart, but I can write them. And when I write, I feel every single word. I write for my people. For those who matter. I cook. But not for everyone. IContinue reading “The Quiet Language of Love”

Forgotten

I may have forgotten how to feel… Yeah, I forgot. I was busying myself. I thought pain was hell. No, Busying yourself to avoid pain is hell. At some point, you will forget it, Because you are teaching yourself not to remember how to feel. Yeah, I forgot, And now I am in hell. IContinue reading “Forgotten”

Diversity in tongues, unity in hearts

I am an INDIAN. I read, write, and speak four languages fluently: Malayalam, Tamil, Hindi, and English. Currently, I am learning German. For me, language is simply a medium for communication. Whether it’s Hindi, English, or any other language, it’s just a language. I don’t understand why people impose languages on others. I’ve seen aContinue reading “Diversity in tongues, unity in hearts”

സ്നേഹം

അതെ ഞാൻ ഒരുപാട് മാറി… എനിയ്ക്ക് തന്നെ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാത്തത്ര മാറി. “വേദനിക്കിലും വേദനിപ്പിക്കിലും വേണമീ സ്നേഹബന്ധങ്ങളൂഴിയിൽ” എന്നതെത്ര സത്യം. വളരെയധികം വേദനിച്ച വേദനിപ്പിച്ച സൗഹൃദങ്ങളുടെയും സ്നേഹങ്ങളുടെയും ആകെത്തുകയാണ് ഞാൻ. വേദനിച്ചു എന്നൊക്കെ പറയുമ്പോൾ ടോക്സിക് ആയി മാത്രം കാണണ്ട അത്രയധികം സന്തോഷങ്ങളും സ്നേഹവും ഉണ്ടായിരുന്നതിനാലാണ് വേദനയും ഉണ്ടായത്. കുറച്ച് വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപേയുള്ള എന്നെയും എനിക്കിഷ്ടമാണ്. പക്ഷേ ഇന്നത്തത്ര ഹൃദയവിശാലതയോ, കരുണയോ, ദയയോ, അനുകമ്പയോ എന്നിലുണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നതാണ് സത്യം. ചുരുക്കി പറഞ്ഞാൽ കൂടുതൽ മനുഷ്യനായി തോന്നുന്നത് ഇപ്പോഴാണ്.Continue reading “സ്നേഹം”

Unseen

When I tell people I have PCOS, the instant reply I get is, “Oh, that’s okay, anyway, you don’t have any interest in having a child of your own.” No, it is not okay. Just because I don’t ever want to be a biological mother doesn’t mean that it is okay to have PCOS. ItContinue reading “Unseen”

കാഴ്ച

മെട്രോ സ്റ്റേഷനിൽ ആളുകൾക്കിടയിൽ പരിസരം മറന്ന് നിലത്തിരുന്ന് കരയുന്ന പെൺകുട്ടിയെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ പോലും മറന്ന് നിന്നിട്ടുണ്ട് ഞാൻ. തലയ്ക്കുള്ളിൽ പുതിയ ചിന്തകൾക്ക് സ്ഥലമില്ലാത്തതിനാൽ അടുക്കിവച്ചിരുന്ന ചിന്തകളിൽ ഏതിനെ പുറത്തെടുത്ത് കളയും എന്ന് ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന എന്റെ മുന്നിലിരുന്നാണ് അവൾ കരഞ്ഞത് . ഞാനും കരഞ്ഞിട്ടുണ്ട് ഇതേ പോലെ. അന്നും ആരും നോക്കിയില്ല, അതിനുശേഷം പലപ്പോഴായി ആളുകളുടെ തിരക്കുകളെയോർത്ത്, പരിഗണനയില്ലായ്മയെ ഓർത്ത് പലതവണ കരഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. കരയുന്ന മനുഷ്യനെ കരയാൻ സമ്മതിക്കുന്നതിനോളം വലിയ ആശ്വാസമൊന്നും ആർക്കും, ഒന്നിനും തരാൻ കഴിയില്ല എന്ന്Continue reading “കാഴ്ച”

തെളിവ്

എല്ലാ സന്തോഷങ്ങൾക്കും, ആഘോഷങ്ങൾക്കും പിന്നാലെ പതിവ് തെറ്റാതെ കടന്ന് വരുന്ന അതിഥിയാണ് കാടുകയറിയുള്ള ചിന്തകൾ. തുടക്കവും ഒടുക്കവും ഇല്ലാത്ത എന്നാൽ തല തല്ലിപ്പൊളിയ്ക്കാൻ തോന്നുന്ന ചിന്തകൾ. ഇരുന്നിടത്ത് നിന്ന് എണീറ്റ് പോരാൻ പോലും സമ്മതിക്കാത്ത വിധം ചിന്തകൾ ചില രാത്രികളിൽ എന്നെ മുറിയുടെ കോണിലോ, ബാത്രൂമിലോ, ബാൽക്കണിയിലോ, മറ്റെവിടെയെങ്കിലുമൊക്കെയോ തളച്ചിടാറുണ്ടായിരുന്നു മുമ്പൊക്കെ. ഇപ്പോൾ സർവശക്തിയുമെടുത്ത് ഓടും. ശ്വാസം കിട്ടും എന്നുറപ്പുള്ളിടത്തേക്ക്. അങ്ങനൊരു ഓട്ടത്തിനിടയിലാണ് ഞാനവളെ കണ്ടത്. എൻ്റെ ചിന്തകളെ തൂത്തെറിഞ്ഞുകൊണ്ട് അവളങ്ങനെ വരാന്തയിലെ ജനലിലൂടെ ആകാശം നോക്കിContinue reading “തെളിവ്”

Adoption

എനിക്കറിയാം… ഒരിക്കൽ… എന്റെ മുപ്പതുകളിലോ ചിലപ്പോൾ നാൽപ്പത്തുകളിൽ എന്റെ വീട് ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ മണം കൊണ്ട് നിറയുമെന്ന്…. പാൽ ചുരന്നിട്ടില്ലാത്ത മാറിടം നോക്കി അവൾ കരയുമെന്ന്…. മണിക്കൂറുകളോ, ദിവസങ്ങളോ വേണ്ടിവന്നാലും ചർച്ചകളും, പഠനങ്ങളും, വാർത്തയും, സിനിമയും, പാട്ടുകളും മാത്രം കേട്ടിരുന്ന അകത്തളങ്ങളിൽ പൊട്ടിച്ചിരികളും, കൊഞ്ചലും,ചിണുങ്ങലും, കരച്ചിലും ആവർത്തിക്കുമെന്ന്. അവളുടെ കുഞ്ഞിക്കൈകൾക്ക് കളിക്കാനായി മാത്രം ഞാൻ വീണ്ടും എന്റെ മുടി നീട്ടി വളർത്തുമെന്ന്. എന്റെ എന്ന് ഞാൻ ചേർത്തുപിടിക്കുന്ന എല്ലാം അവളുടേത് കൂടിയാവുമെന്ന്. ഞാനും എന്റെ വട്ടുകളും അവളുടെContinue reading “Adoption”

A Letter ❤️

Dear Little One, Next time I see you, we won’t even recognise each other because we don’t have any memory other than this photo. When you saw me for the first time, you ran to me like you knew me well. You might not have understood how much I was afraid of dogs. For theContinue reading “A Letter ❤️”

മയിൽപീലി

എന്റെ ബാല്യത്തിന്റെ സിംഹഭാഗം ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നത് മയിൽപീലി കണ്ണുകളിലാണ്.. കാണുന്നവരോട് മുഴുവൻ മയിൽപീലി ചോദിച്ചിരുന്ന ഒരു കുട്ടിക്കാലം ഉണ്ടായിരുന്നു എനിക്ക്. മയിൽപീലി കിട്ടുന്നത് ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ സന്തോഷവും കിട്ടുമെന്നുറപ്പിച്ച ദിവസങ്ങളിൽ കിട്ടാതാവുന്നത് എറ്റവും വലിയ നിരാശയും ആയിരുന്നു. വീടിനടുത്തുളള ജമീല താത്ത ആയിരുന്നു എന്നെ ഏറ്റവും സന്തോഷിപ്പിച്ചിരുന്ന മനുഷ്യരിൽ ഒരാൾ. എനിക്കായി മയിൽപീലികൾ നിധിപോലെ കൊണ്ടുവന്നു തരുന്നവർ. മയിൽപീലിയോളം സ്നേഹം അവരോടുണ്ടെനിക്ക്. കാരണം എന്റെ ബാല്യത്തെ ഏറ്റവും മനോഹരമായി നിർമ്മിച്ച കൈകളിൽ ഒന്ന് അവരുടേതാണ്. കാട്ടിൽ നിന്ന്Continue reading “മയിൽപീലി”